Frame 1 · Het beeld
Naast elkaar, tegenover het vraagstuk
Niet tegenover elkaar over standpunten onderhandelen, maar naast elkaar naar het vraagstuk kijken. Dat ene beeld is de kern van de hele methode.
Het denkkader onder onze hele aanpak past in één beeld: niet tegenover elkaar over standpunten onderhandelen, maar naast elkaar naar het vraagstuk kijken. Vier principes maken dat concreet.
De Harvard-methode is het denkkader onder onze hele aanpak, van het eerste gesprek tot de afspraken. De kern past in één beeld: niet tegenover elkaar over standpunten onderhandelen, maar naast elkaar naar het vraagstuk kijken. Vier principes maken dat concreet.
In een conflict kleven persoon en probleem aan elkaar: wie het oneens is met mijn voorstel, valt míj aan. Het eerste principe haalt ze uit elkaar. Zacht voor de mensen: relaties, emoties en gezichtsverlies verdienen zorg. Hard voor de zaak: het vraagstuk mag scherp op tafel. Wie beide vermengt, wordt óf hard voor de mensen óf zacht voor de zaak, en verliest op beide fronten.
Het tweede principe is het hart van de methode, en van alles wat wij doen: kijk onder het standpunt. Standpunten sluiten elkaar uit; de belangen en behoeften eronder overlappen bijna altijd. Elke fase van een bemiddeling werkt naar die laag toe, en elk gesprek dat daar aankomt, verandert van toon.
Het derde principe: zoek eerst meerdere mogelijkheden voor er gekozen wordt, samen, vanuit wat gedeeld is. Het vierde: kies op basis van maatstaven die los staan van de personen. Wat is gangbaar, wat is afgesproken, wat is meetbaar? Een keuze die aan een objectieve maat hangt, hoeft niemand te winnen of te verliezen, en houdt daarom stand.
De vier principes zijn in onze werkwijze geen checklist maar de rode draad: het fundament scheidt mens en zaak, het doorvragen vindt de laag onder de standpunten, het verzamelen bouwt opties, en het besluit hangt aan toetsbare afspraken. Lees meer over onze aanpak →
Bij elke onderhandeling en elk vastgelopen gesprek, ook buiten een bemiddeling. De snelste toets: zitten we tegenover elkaar over standpunten te praten, of naast elkaar naar het vraagstuk te kijken? Alleen al die vraag hardop stellen, verplaatst vaak de stoelen.
Dan is een gesprek de snelste manier om te zien wat er verandert als het vraagstuk naast jullie komt te staan.