Model

Ideeën zonder oordeel

Zodra de gedeelde behoeften zichtbaar zijn, komt de vraag: en wat doen we nu? De grootste valkuil is niet een gebrek aan ideeën, maar het oordeel dat te vroeg komt. Elk idee dat meteen gewogen wordt, is het laatste dat iemand hardop zegt.

het idee botst op de muur
Frame 1 · De valkuil

Het oordeel komt te vroeg

Een idee wordt uitgesproken en meteen gewogen. Voor de spreker voelt dat als een afwijzing, en het volgende idee blijft binnen.

nu: verzamelen straks: wegen
Frame 2 · De scheiding

Eerst bedenken, later beoordelen

Twee bewegingen, twee momenten. De eerste opent en verzamelt. De tweede sluit en kiest. Wie ze scheidt, krijgt beide goed.

alles mag er even zijn
Frame 3 · Hoeveelheid

Veel ideeën, groot en klein

Tien ideeën waarvan er acht sneuvelen leveren meer op dan twee voorzichtige. De goede komen zelden als eerste, dus geef ze de tijd om te komen.

de bruikbare kern erin
Frame 4 · De kern

Het gekke idee draagt een kern

Het onwaarschijnlijke idee wordt het zelden zelf. Maar wat erin zit, wijst vaak een richting die niemand anders zag. Daarom mag het er zijn.

de gedeelde behoeften
Frame 5 · De bodem

Ideeën groeien op de behoeften

Niet vanuit standpunten zoeken (dat wordt een compromis), maar vanuit de gedeelde behoeften. Daar bestaan mogelijkheden die aan meerdere tegelijk voldoen.

samen kiezen, straks
Frame 6 · Daarna pas

Wegen komt later, en dan samen

Als de oogst binnen is, wegen de betrokkenen zelf: wat voldoet aan de behoeften van iedereen? Dat kiezen is de volgende fase, en het is er klaar voor.

Waar het over gaat

Zodra de gedeelde behoeften zichtbaar zijn, komt de vraag: en wat doen we nu? De grootste valkuil in die stap is niet een gebrek aan ideeën. Het is het oordeel dat te vroeg komt. Elk idee dat meteen gewogen wordt, is het laatste idee dat iemand hardop zegt.

Waarom vroeg oordelen de kraan dichtdraait

Bedenken en beoordelen zijn twee verschillende bewegingen. De eerste opent: hoe meer, hoe beter, ook het halfbakken en het onwaarschijnlijke. De tweede sluit: wegen, kiezen, schrappen. Wie beide tegelijk doet, krijgt geen van beide goed. En in een conflict weegt dat dubbel: een afgewezen idee voelt daar al snel als een afgewezen persoon, en dan stopt het meedenken helemaal.

Zo werkt het verzamelen

  • Eerst hoeveelheid, dan kwaliteit. Tien ideeën waarvan er acht sneuvelen leveren meer op dan twee voorzichtige. De goede ideeën komen zelden als eerste.
  • Een idee is nog geen beslissing. Iets opschrijven verplicht tot niets. Die zekerheid maakt het veilig om ook te zeggen wat half af is.
  • Het onwaarschijnlijke idee draagt vaak een bruikbare kern. Niet het idee zelf wordt het, maar wat erin zit wijst een richting die niemand anders zag.

Vanuit de behoeften, niet vanuit de standpunten

Het verschil met onderhandelen zit in het vertrekpunt. Wie vanuit standpunten zoekt, zoekt een compromis: iedereen levert in. Wie vanuit de gedeelde behoeften zoekt, zoekt mogelijkheden die aan meerdere behoeften tegelijk voldoen, en die bestaan vaker dan de betrokkenen voor mogelijk hielden. Daarom komt deze fase pas na het vinden van wat eronder zit: de behoeften zijn de bodem waarop de ideeën groeien.

Zo pakken wij het aan

Wij bewaken de scheiding: eerst verzamelen, later wegen. De ideeën komen van de betrokkenen zelf, want zij kennen hun situatie en zij moeten er straks mee werken. Ons werk is de ruimte openhouden waarin ook het halfbakken idee mag klinken. Lees meer over onze aanpak →

Wanneer dit inzicht helpt

In elke bemiddeling, en in elk overleg waar oplossingen gezocht worden. Merk je dat elk voorstel meteen wordt afgeschoten en er steeds minder voorstellen komen, dan draaien bedenken en beoordelen door elkaar. De remedie is eenvoudig af te spreken: nu verzamelen we, straks wegen we.

Sneuvelt bij jullie elk voorstel meteen?

Dan draaien bedenken en beoordelen waarschijnlijk door elkaar. In een gesprek bekijken we hoe je de twee scheidt.